เวลาที่เรารักใครสักคนมาก ๆ
เคยตั้งคำถามกับตัวเองไหมว่า . . .
ถ้าวันหนึ่งเราต้องเลิกกันไปจะเป็นอย่างไร?

แค่เป็นคำถามสมมติเท่านั้น . . . น้ำใส ๆ ก็ปริ่ม ๆ ที่ขอบตาแล้ว
รู้สึกได้เลยว่าหัวใจหวิว ๆ สั่นๆ ๆ ยังไงบอกไม่ถูก
แต่พอได้มาเจอกับสถานการณ์จริง
อืม . . .มันเจ็บยิ่งกว่าเรื่องสมมติอีกนะ

คำว่า "หัวใจสลาย"
มันทุรนทุรายได้เพียงนี้เชียวหรือ
เจ็บแต่ก็เก็บไว้เป็นบทเรียน
ว่าครั้งหนึ่ง . . .ความรักที่ผิดหวัง

ทำให้เรากินน้ำตาแทนข้าวมาหลายอาทิตย์
มีชีวิตติดอยู่กับคำสัญญาร้อยพัน
นอนไม่หลับทั้งวันทั้งคืน หน้าตาซีดเซียว
ตาบวมแดงก่ำ ต้องหายใจทางปาก

ทำใจให้ลืมลำบากแค่ไหน ผู้คนดูแปลกหน้า
หัวใจเราก็เฉยชาตามไป ชีวิตแทบไม่เป็นอันทำอะไร
สิ่งที่เหลือไว้คือความว่างเปล่า และความโง่เขลาของตัวเราเอง
ดูโง่ ๆ ใช่ไหม? กับสิ่งที่แสดงออกมา
ใช่ . . .แต่มันจะมีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นล่ะ
(ฉันสัญญากับหัวใจ) . . . ต่อไปจะรักให้เป็น